Miller Kanunu

Miller Kanunu için illüstrasyon: uçlarda iki soluk daire bulunan yedi dolu dairelik bir sıra; renkli çubuklarla öbeklere ayrılmış.

Önemli çıkarımlar

İçeriği öbeklere bölün; hiçbir grup birkaç öğeden fazlasını istemesin.

Yedi artı eksi iki, menüler ya da listeler için kesin bir sınır değildir: aynı anda akılda tutulması gerekenle ilgilidir.

Menşe

1956’da psikolog George A. Miller, “The Magical Number Seven, Plus or Minus Two” makalesini yayımladı ve anlık bellek kapasitesinin ile mutlak yargıda ayırt edebildiğimiz öğe sayısının her ikisinin de yaklaşık yedi ile sınırlı olduğunu öne sürdü. Ayrıca öbekleme (chunking) fikrini getirdi: bilgiyi anlamlı birimler halinde gruplamak, aynı alana daha fazlasını sığdırmamızı sağlar. Sonraki araştırmalar, yeni bilgi için gerçek sınırın daha düşük, yaklaşık dört öbek olduğunu düşündürüyor.

Pratikte

  • Uzun sayıları, kodları ve formları, telefon ve kart numaralarında olduğu gibi kısa bölümlere ayırın.
  • Her şeyi tek ekrana yüklemek yerine bir seferde tek bir görev gösterin.
  • Başlıklar ve görsel gruplar kullanın; insanlar yapıyı kafalarında tutmak zorunda kalmasın.

Kaynaklar

İllüstrasyon bize ait; Jon Yablonski’nin Laws of UX sitesindeki bu kanuna ait kartın fikrinden yola çıkılarak çizildi.